Problemen in het heden; de schuld van je ouders en je hechting?

Regelmatig hoor ik van mensen dat zij het moeilijk vinden om in therapie te gaan omdat de problemen in het hier en nu, de schuld zijn van je ouders. Het is misschien wel de grootste drempel om hulp te zoeken; geen zin hebben om te wroeten in het verleden. Je wilt geen onrust creëren in je familie. En al helemaal je ouders niet lastig vallen met jouw gezeur.

En het is herkenbaar. Je houdt van je ouders, van je familie en zolang je het op sommige momenten gezellig kunt hebben dan lijkt er ogenschijnlijk niets aan de hand, waarom zou je dan moeilijk doen? De familieband is kostbaar en vraagt om respect en erkenning. Toch is het zo dat je je ouders en familie pas echt kunt eren en respecteren als je durft te kijken naar je schatten én je schades.

Het effect van veilige hechting

Uit verschillende grote wetenschappelijke studies blijkt dat 1/3 van de mensen onveilig gehecht is in de eerste jaren van hun leven. Een goede hechting met de belangrijkste verzorger(s) in de eerste jaren van je leven is zo belangrijk. Het heeft invloed op de rest van je leven. In die relatie wordt het fundament gelegd voor al je latere relaties. Als je daar over nadenkt is dat enorm.

In die eerste relatie leer je woorden te geven aan je gevoelens. Je leert dat je gezonde grenzen mag aangeven en dat je ‘nee’  mag zeggen. Je leert je behoeftes onder woorden brengen. Zo ontwikkel je een gezonde dosis zelfvertrouwen en je leert dat het helemaal niet erg is om hulp te vragen. Kortom die eerste relatie is de plek waar je leert dat het normaal is om voor jezelf te zorgen en daarnaast dat andere mensen te vertrouwen zijn. Vandaaruit kun je gezonde verbindingen met andere mensen aan gaan die gebaseerd zijn op onvoorwaardelijke liefde en intimiteit.

Je vraagt je misschien af of dit alleen maar kan door een volmaakte opvoeding? Het antwoord is nee. Er gebeuren nou eenmaal moeilijke situaties en je moeder heeft ook wel eens een off day gehad. Waar het om gaat is hoe ook dáár mee om werd gegaan. Werd jij opgevangen als er moeilijke situaties waren, werd je gezien? In een voornamelijk veilige omgeving waar een (klein) traumaatje wordt opgelopen kan je met liefde en aandacht en in verbinding met de gezonde volwassene hier goed doorheen komen. Maar waar gaat het dan mis?

Wanneer er sprake is van onveilige hechting

Als een moeder (ik spreek over moeders omdat nog steeds de meeste kinderen voornamelijk worden grootgebracht door moeders) zelf gestrest en druk is, komt er onveiligheid bij het kind. Een kind op jonge leeftijd (zelfs al in de baarmoeder) voelt dat. Omdat het denken nog niet ontwikkeld is, ga je als kind er altijd vanuit dat je zelf iets gedaan of nagelaten hebt. Kleine onschuldige dingetjes in jouw kinderlijke ogen zijn op dat moment van levensbelang en bezorgen je doodsangsten.

Als een moeder dat niet corrigeert, of eraan voorbij gaat, heeft dat invloed op het stresslevel van een kind. Veel van dit soort kleine ervaringen maken dat er een onveilige omgeving voor het kind ontstaat, met een onveilige hechtingsfiguur. Een kind groeit dan op met een verhoogd stresslevel en baseert zijn keuzes op angst. Ze leren geen gezonde verbindingen aan te gaan, en hebben meerdere kleine traumaatjes opgelopen die niet verwerkt zijn. Bovendien worden deze ervaringen als klein en onbeduidend weg gezet.

Gevolg van onveilige hechting in de volwassenheid

Franz Ruppert (2022) zegt dat we deze kleine traumaatjes verdringen en ontkennen. We gebruiken daar allerlei manieren voor en ontwikkelen patronen om hier maar niet mee bezig te hoeven zijn. Dat betekent dat je jezelf afsplitst van wie je echt bent. Je gaat weg bij je authentieke zelf door je aan te passen aan de situatie. Wat op zichzelf super slim is als je zo jong bent en je in die afhankelijke situatie bevindt.

Nu weer terug naar de weerstand die je voelt om terug het verleden in te duiken. Met deze kennis is het excuus om niet in het verleden te willen wroeten opeens beter te plaatsten. Ook al zijn het kleine traumatische ervaringen, als kind voelden ze groot en belangrijk. Daarbij was je toen afhankelijk van je ouders. Dus het was van levensbelang om je aan te passen, er niet over te zeuren of te ‘luisteren’ naar de toenmalige regels van je ouders.

Van jongs af aan heb je omwegen bedacht en patronen ontwikkeld om zo min mogelijk tot last te zijn. Misschien herken je er wel een paar: je doet graag anderen een plezier en je vergeet te zorgen voor jezelf of  je wordt voor van alles gevraagt want jij zegt toch nooit nee, ook al voel je dat het teveel is. Een andere kan zijn dat je met 10 verschillende dingen bezig bent, altijd druk, en toch voel je je steeds schuldig. Of deze; je bent vriendelijk en aardig tegen iedereen, en die boosheid die je van binnen voelt, daar schenk je geen aandacht aan.

Inmiddels kunnen dergelijke kinderlijke oplossingen en patronen je danig in de weg zitten. Ze zorgen ervoor dat je niet kunt zijn wie je in essentie bent. Bovendien zijn deze patronen gebaseerd op onveiligheid en angst.

Als volwassene opnieuw leren hechten

Om weer in verbinding te komen met je authentieke zelf, mag je kijken met de ogen van je hart die de diepere waarheid willen zien. Je mag aandachtig luisteren, en voelen wat er op komt. Accepteren hoe het gegaan is en de opluchting ervaren dat er licht op komt.

Kinderlijke overtuigingen terugbrengen naar volwassen overtuigingen

Door nu als volwassen persoon terug te kijken naar het verleden, kun je de kinderlijke overtuigingen en patronen terug brengen naar reële en gezonde overtuigingen. Je kunt alsnog leren om met terugwerkende kracht voor dat kleine meisje/ jongetje zorg te dragen als het wordt getriggert in het heden. Want heel vaak zijn angst, boosheid of verdriet in het heden een venster naar het verleden. Als je dit alsnog verwerkt, stopt dit bij jou en geef je jouw pijn en tekort niet door aan de volgende generatie. Op die manier kom je in balans. Je leert authentiek te leven in verbinding met wie je in essentie bent.  Dan ben je vrij om te voelen. Je kunt je eigen leven invullen en tegelijk gezonde relaties en verbindingen met andere mensen en je familie aan gaan en onderhouden. Hoe heerlijk is dat.

Maar hoe zit het dan met de ‘schuld’ bij je ouders leggen? Ik kan je snel uit deze saboterende gedachte helpen. Het gaat namelijk niet zozeer over schuld, maar het gaat over verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven, je eigen gedachten, je eigen overtuigingen. Die mag je toetsen of ze kloppen en helpend zijn of dat ze je saboteren om je authentieke ‘ik’ te zijn en de relaties met je partner en kinderen beschadigen. Het proces om dit te onderzoeken vind ik heel mooi, maar is op sommige momenten niet makkelijk. Maar het is uiteindelijk zó bevrijdend als je opeens niet meer hoeft te gehoorzamen aan die beperkende gedachten. Je krijgt weer zelfvertrouwen en vreugde en kunt weer echt deel nemen aan het leven.  Authentiek leven in liefde en verbinding met jezelf én de ander. 

Verlang jij naar meer rust en verbinding en naar een leven vanuit dankbaarheid? Stuur me dan een mailtje zodat we elkaar snel kunnen ontmoeten.

Authentiek leven in liefde en verbinding

Deel dit blog en inspireer anderen!

Gerelateerde blogs

drukvanbuitenrustigvanbinnen-praktijkarise-ouderkerkaandenIJssel-individueletherapie-psycholoog

Druk van buiten rustig van binnen

Identiteit & authentiek zijn
Margreet van Gameren
ik voel precies het verschil als er drukte is buiten mij én ik me ook druk voel in mijn hoofd en onrustig van binnen. En anderzijds ken ik het gelukkig ook dat ik veel dingen te doen heb maar me van binnen rustig kan voelen, dankbaar, Lees meer
Praktijk-Arise-reflecteren-op-de-liefde-Ouderkerk-aan-den-IJssel-Krimpenerwaard-verlatingsangst-bindingsangst-liefdesvrij-liefdesbang-relatietherapie

Reflecteren op de liefde.

Identiteit & authentiek zijn
Margreet van Gameren
Hoe weet je nou of je relatie is gebaseerd op een gezonde onvoorwaardelijke liefde of niet. Oftewel, ben je vrij om lief te hebben of ben je bang om verlaten te worden of bang om verstikt te worden. Liefdesvrij en liefdesbang is in het leven Lees meer
aanpassen-beschermingsmechanisme-individuele therapie

Keigoed in je aanpassen!

Identiteit & authentiek zijn
Margreet van Gameren
Pas op – bij het lezen van deze blog zou je geidealiseerde droombeeld van je ouders aan diggelen kunnen gaan – Wil je dit niet? – Lees dan niet verder of lees eerst deze blog. Laatst mocht ik het: een pasgeboren baby’tje vasthouden. Ik word Lees meer